Laila Majnu Love Story in Tamil

காதலர்கள் என்று சொன்னாலே நமக்கு நியாபகம் வருவது ஒரு சில ஜோடிகள். அந்த வகையில் இன்று இந்த பதிவில் பார்க்க போவது லைலா மஜ்னு கதை.
பேரழகியான லைலா அவளை காதலித்து கவிதை எழுத ஆரம்பித்த இளைஞன், ரெண்டுபேருக்கும் இடையில் பிரச்சனையாக வந்தது என்ன, அதுக்கு அப்புறம் அவர்கள் சேர்ந்தார்களா இல்லையா இது தன இந்த கதை.

இது 7 ஆம் நூற்றாண்டில் நடந்த கதை. அது வாசனை திரவியங்களும் பேரிச்சை மரங்களுக்கும் பெயர்போன அரபு நாடு. அங்கு ஒரு செல்வந்தர் வாழ்ந்து வந்தார். அவரது ஒரு அழகான மகளும் இருந்தார். அவளுடைய பெயர் லைலா அல் ஆமிரா. லைலா அவள் வீட்டில் ஒரு இளவரசி போல வாழ்ந்து வந்தாள். அனைத்து வசதிகளும் அவள் வீட்டில் அவளுக்கு செய்து தரப்படும். என்ன தான் வசதிகள் இருந்தாலும் அவர்களுக்கு கல்வியின் முக்கியத்துவம் தெரிந்து லைலாவை அவள் அப்பா பாடசாலைக்கு அனுப்பி வைத்தார். அரபு நாடு என்பதால் பெண்கள் முகத்திரையிட்டு தான் வெளியில் செல்வார்கள். அதேபோல் கண் மட்டும் தெரியுமாறு முகத்திரையிட்டு பாடசாலை சென்றாள் லைலா. அவள் கண்கள் பேசிய மொழி யாருக்கு புரிந்ததோ இல்லையோ, அதே பாடசாலையில் இருந்த இன்னொரு மாணவனுக்கு புரிந்தது.

லைலா அந்த மாணவன் தன்னிடம் ஏதோ கூற வருவது போல உணர்ந்தாள். அவன் பெயர் கேசபின் அல் முல்லபா. அரபு நாடுகள் காதலுக்கு எதிரிகள் அல்ல ஆனால் காதல் என்ற பெயரில் பெண்களுக்கு கொடுமை நடப்பதை ஒரு போதும் அனுமதிக்க மாட்டார்கள். அரசனின் செவிக்கு இவை எட்டினால் மரண தண்டனை கூட விதிக்கப்படும். அதனால் லைலா மேல இருந்த தன் காதலை வெளிப்படுத்தாமல் மனதிற்குள் வைத்து கஷ்டப்பட்டுக்கொண்டிருந்தான் கேசபின்.

பல நாட்கள் அடக்கி வைத்த காதல், கவிதைகளாக உருவெடுத்தன. கேசபின் பல கவிதைகள் எழுத ஆரம்பித்தான். பல இடங்களில் கவிதைகளாக கிறுக்கவும் ஆரம்பித்தான். அந்த கவிதைகள் அனைத்திலும் அவன் லைலாவின் மேல் வைத்திருந்த காதலும், மரியாதையும் வெளிப்பட்டன. பார்க்கும் பொது எல்லாம் லைலா பத்தி பேசிட்டு இருந்ததாலும், அவளை பற்றிய காதலில் இருப்பதாலும் அவனை “மஜ்னுன்” என்று செல்லமாக அழைக்க ஆரம்பித்தார்கள். “மஜ்னுன்” என்றால் “பைத்தியம்” என்று பொருள்.

தன் தோழிகள் மூலமாக மஜ்னுன் தன்னை பற்றி கவிதைகள் எழுதுவதை லைலா அறிந்து கொண்டாள். தன் மேல் இவ்வளவு காதல் கொண்ட கேசபின் மேல் லைலாவும் காதல் கொண்டாள். ஒரு நாள் லைலா தனது காதலை கேசபினிடம் வெளிப்படுத்தினாள். இவ்வளவு நாள் ஒருதலை காதலாக இருந்தது இப்பொது முழுமை அடைந்ததை நினைத்து கேசபின்க்கு தலை கால் புரியவில்லை. பின் அந்த உணர்வை கவிதையால் கேசபின் வெளிப்படுத்தினான். இன்னும் நிறைய கவிதைகள் எழுத ஆரம்பித்தான். ஆரம்பத்தில் மஜ்னுன் என்ற பெயர் அவன் தெருவரை மட்டுமே தெரிந்திருந்தது. தற்போது ஊர்முழுக்க தெரிய ஆரம்பித்தது.

ஒரு நாள் லைலா தன்னை பெண் கேட்டு வருமாறு கேசபினிடம் கூறினாள். அரபு நாட்டு வழக்கப்படி, பெண் கேட்க போகும்போது நிறைய பரிசுப்பொருட்களுடன் செல்ல வேண்டும். வந்த பரிசு பொருட்களை பார்த்து பெண்ணின் தந்தை தன் மகளை இவர்களுக்கு கொடுத்தால் சீரும் சிறப்புமாக வாழ்வாள் என தோன்ற வேண்டும்.

ஆனால் கேசபினிடம் லைலா பின்னாடி சுற்றுவது, கவிதைகள் கிறுக்குவது தவிர வேற எதுவும் இல்லை. இருந்தாலும் தன் பெற்றோரிடம் இருந்து நகை மற்றும் பரிசு பொருட்களுடன் லைலாவின் வீட்டிற்கு சென்றான். செல்வசீமான் ஆன லைலாவின் அப்பாவிற்கு இந்த பொருட்கள் கால் தூசிக்கு கூட ஈடாகாது. “பொருள் மட்டும் தான் வாழ்க்கையா, நான் லைலாவின் மேல் அளவுகடந்த அன்பு வைத்துள்ளேன் அவளை நன்றாக பார்த்துக்கொள்வேன் ” என்று கூறினான்.

” இந்த கதை கவிதை எல்லாம் கேட்பதற்கு நன்றாக இருக்கும். ஆனால் வாழ்க்கை நடத்த பொருளாதாரம் அவசியம் ” என லைலாவின் தந்தை கூறினார். சரி பொருட்கள் கூட நான் கொடுத்துவிடுகிறேன், முதலில் ” பைத்தியம் என பெயரெடுத்து உள்ளாயே முதலில் அதை மாற்று என்று கூறினார். இதை கேட்டு மிகுந்த வேதனை பட்டான் கேசபின். ” நிச்சயம் நான் ஒரு வேலையோடு திரும்புவேன் ” என்று கூறி அங்கிருந்து கிளம்பினான்.

வீட்டிற்கு வந்து யோசித்து பார்த்தான், காதலே கதி என்று இருந்ததால் எந்த வேலையும், வியாபாரத்தையும் கற்றுக்கொள்ளவில்லை.

இப்போ அவனுக்கு தெரிந்த கவிதையை வைத்து ஏதாச்சும் பண்ணலாம் னு யோசிக்கிறான். அந்த காலத்தில் கவிஞர்களுக்கு என்று தனி மரியாதை இருந்தது. தன் நாட்டை பற்றியோ அல்லது நாட்டின் அரசன் பற்றியோ செல்வங்கள் பற்றியோ புகழ்ந்து பாடல்கள் இயற்றிநாள் அதற்கு நிறைய பொருட்கள் வழங்கப்படும். பொன் பொருட்கள் மட்டுமல்லாது அரசு அங்கீகாரமும் கிடைக்கும். பல்வேறு முயற்சிகளுக்குப் பின்னர் அரசன் முன் பாடும் வாய்ப்பை கேசபின் பெற்றான். பாடல் படும் நாளும் வந்தது . குறிக்கப்பட்ட நாள் அன்று அவன் அரசன் முன் வந்தபோது அனைவரின் எதிர்பார்ப்பும் அதிகமாக இருந்தது. ஏனெனில் பைத்தியம் என பெயர்கொண்ட ஒரு பையன் அப்டி என்ன தான் படப்போகிறான் என்று எதிர்பார்த்து கொண்டிருந்தனர்.

அரங்கம் முழுவதும் அமைதி. கேசபின் பாடல் பாட ஆரம்பித்தான். அவன் வேறு எதை பற்றி பாடியிருக்க போகிறான். அனைத்தும் லைலா பற்றியே. அரசருக்கு பயங்கர கோபம். இவ்வளவு பேர் கூடியிருக்கும் அரசவையில் தன்னை பற்றியோ அல்லது தன் நாட்டை பற்றியோ பாடாததை நினைத்து. அரசவையில் இருந்த அனைவர்க்கும் கோபமே. அவன் உண்மையிலேயே பைத்தியம் போல என அனைவரும் கிண்டல் செய்ய ஆரம்பித்தனர்.

அவமானதோடு அவையை விட்டு வெளியேறினான் கேசபின். மறுபடியும் வேற எதாவது பண்ணலாம் என முயற்சி செய்தான் அரசவையில் நடந்ததை கேள்விப்பட்ட லைலாவின் அப்பா, இனிமேல் அவனை பார்க்கவே கூடாது என உத்தரவிட்டார்.

கேசபின் நினைவாகவே அறையில் முடங்கி கிடந்தால் லைலா. ஆனால் அவளுக்கு கேஷபின் மறுபடியும் அவளை பெண் கேட்டு வருவான் என நம்பிக்கை இருந்தது. இரவு பகலாக அவனுக்காக காத்து இருந்தாள். ஒருநாள் காலையில் ஆரவாரத்தோடு நிறைய பொருட்களுடன் ஒரு சில ஆட்கள் வந்தார்கள். லைலா அவர்கள் வருவதை பார்த்து கேசபின் தான் தன்னைப் பெண் கேட்டு வருகிறார் என நினைத்தாள்.

ஆனால் அங்கு நடந்ததோ வேறு. லைலா மிக ஆர்வமாக போல் வெளியில் போய் எட்டிப் பார்த்தாள். ஆனால் அங்கு வந்தது கேசபின் அல்ல அவனுக்கு பதிலாக அந்த ஊரில் பெரிய செல்வந்தன் மற்றும் வியாபாரியான அல்கபீர். அல்கபீர் லைலாவை பெண் கேட்டு வந்து இருந்தார். அவனை திருமணம் செய்துகொண்டால் தன் மகள் நன்றாக இருப்பாள் செல்வ செழிப்போடு இருப்பாள் என லைலாவின் அப்பாவும் எண்ணினார். ஆகையால் லைலாவின் அப்பா லைலாவின் சம்மதத்தை எதிர்பார்க்காமல் அந்த செல்வந்தர் உடன் திருமண ஏற்பாடுகளை செய்ய ஆரம்பித்தார்.

அல்கபீர் கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டா உன்னோட வாழ்க்கை நல்லா இருக்கும் அப்படின்னு லைலாவின் அப்பா லைலாவிற்கு அறிவுரை சொன்னார். லைலா விற்கு தன் பக்கம் கூற எந்த ஒரு வாய்ப்பும் கிட்டவில்லை. அதனால் தன்னோட அப்பாவின் வார்த்தைக்கு கட்டுப்பட்டாள். திருமணமும் விமரிசையாக நடந்தது. திருமணத்திற்குப்பின் லைலா அல்கபீர் உடன் ஈராக்குக்கு சென்றாள். இன்னொரு பக்கம் தன்னோட காதலியான லைலாவிற்கு திருமணமானது தெரிந்து கேசபின் மனமுடைந்து போனான்.

இன்னும் அதிகமாக கவிதைகள் கிறுக்க ஆரம்பித்தான். தெரு வீதிகள், சுவர்கள், பாறைகள் என அனைத்திலும் கவிதைகளைக் கிறுக்க ஆரம்பித்தான். கடைசியாக அவன் அந்த ஊரை விட்டு வெளியே உள்ள பாலைவனத்திற்கு சென்று விட்டான். அவனுடைய நெருங்கிய நண்பர்கள் மற்றும் உறவினர்கள் அவனை தேடி அந்த பாலைவனத்திற்கு சென்றார்கள். எவ்வளவோ கெஞ்சி கேட்டு பார்த்தும் கேசபின் பாலைவனத்தை விட்டு வருவதாக இல்லை. அவனுக்கு அக்கறையாக இருந்த ஒரு சிலர் அவ்வப்போது பாலைவனத்திற்கு சென்று சாப்பாடு தண்ணீர் வைத்து விட்டு வருவார்கள். ஒரு சில நேரம் சாப்பாடு சாப்பிட்டு இருக்கும். ஒரு சில நேரங்களில் சாப்பாடு காய்ந்துபோய் சாப்பிடாமல் இருக்கும்.

சிலநேரம் நண்பர்கள் கேசபின்ஐ தேடிப் பார்க்கும் போது அவன் மணலில் கிறுக்கி கொண்டிருப்பான். அந்த மணல் வெகு சூடாக இருக்கும். நிற்கக்கூட முடியாது. எல்லாருக்கும் ஆச்சரியமாக இருக்கும் எவ்வாறு இவ்வளவு சூடான மணலில் உட்கார்ந்து கவிதைகளைக் இயக்கிக் கொண்டிருக்கிறான் என்று. தண்ணீர் கூட கிடைக்காத அந்த பாலைவனத்தில் சுட்டெரிக்கும் அந்த வெயிலில் அவன் ஒவ்வொரு நாளும் கவிதைகளை கிறுக்கி நாட்களை கடத்திக் கொண்டு இருந்தான். இப்போதான் அவன் உண்மையான மஜ்னுன் ஆனான். அதாவது பைத்தியமாக ஆனான்.

அந்த பக்கம் தன்னோட கணவன் வீட்டிற்கு சென்ற லைலா எவ்வளவு தான் சமாதானம் செய்ய முயன்றாலும், இந்த வாழ்க்கையை ஏற்றுக் கொள்ள நினைத்தும், அவளால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. அவள் மனது முழுவதும் கேசபின்னின் நினைப்பு மட்டுமே இருந்தது. அவன் நினைப்பு இருக்கும் போது அவளால் அவள் கணவனுடன் ஒன்றாக வாழ முடியவில்லை. மனசாட்சி உறுத்தியது. இந்தக் கவலையில் அவள் சாப்பிடாமல் மெலிந்து போனாள்.

இப்படியே அவள் உடல் நலம் குன்றி அவள் கண்களில் ஒளி குறைந்தது. அந்தக் காலத்தில் அடிக்கடி ஏதாவது உயிர்க்கொல்லி நோய்கள் வரும். அவ்வாறு அவ்வாறு வந்த ஒரு நோயில் லைலாவும் பாதிக்கப்பட்டாள். தன்னை ஒழுங்காக கவனித்துக் கொள்ளாமல், சிகிச்சைகளுக்கும் ஒத்துழைக்காமல் கூனிக்குறுகி இறந்துபோனாள். அந்த உயிர் இல்லாத உடலை லைலாவின் சொந்த ஊரில் கொண்டுவந்து அடக்கம் செய்தார்கள். லைலாவின் மரணத்தை எவ்வாறு ஆவது கேசபினுக்கு தெரியப்படுத்தி ஆக வேண்டும் என்று நினைத்து அவரது நண்பர்கள் அவனை தேடி பாலைவனத்திற்கு சென்றார்கள். ஆனா அவனை அங்கே கண்டுபிடிக்கவே முடியவில்லை. இவ்ளோ பெரிய பாலைவனத்தில் தண்ணீர் இல்லாமல் சாப்பாடு இல்லாமல் அவன் உயிரோடு இருந்திருக்க வாய்ப்பே இல்லை என்று அவரது நண்பர்கள் நினைத்தார்கள். ஒருவேளை பாலைவன மணல் புயலில் சிக்கி உயிரை விட்டு இருப்பானோ என்று குழம்பி போய் இருந்தார்கள்.

லைலா இறந்து ஒரு வருடம் சென்ற பிறகு லைலாவின் குடும்பத்தினர் லைலாவின் கல்லறைக்கு சென்றனர். அந்தப் பெரிய கல்லறைக்குப் பக்கத்தில் காய்ந்து போன உடல் எலும்புகள் கிடந்தது. கல்லறைக்கு அருகில் இறந்து கிடந்தது மஜ்னு தான் இன்று நாம் நான் சொல்லித்தான் தெரிய வேண்டுமென்பதில்லை. அவன் இறந்த உடல் அருகில் ஒரு பாறை இருந்தது அந்த பாறையில் அவன் எப்பொழுதும் போல் கிறுக்கிய சில கவிதைகளும் இருந்தன.

லைலாவின் கல்லறைக்கு அருகில் ஒரு உடல் இருப்பதை கேள்விப்பட்ட மற்றும் நண்பர்கள் அதை பார்க்க உடனே விரைந்து வந்தார்கள். அருகில் இருந்த பாறையில் கவிதை இருந்ததை பார்த்து இது மஜ்னுன் என உறுதி செய்தார்கள். அந்த பாறையில் இருந்த கவிதையில் என்ன எழுதப்பட்டிருந்தது என்று தெரியுமா!!!!

” நான் இந்த சுவர்களை அணைத்துக் கொள்வேன்… இந்த சுவர்களுக்கு இடைவிடாது முத்தமிடுவேன்… இதைத்தாண்டி இதற்குள் இன்னும் எத்தனை சுவர்கள் இருந்தாலும் அவற்றிற்கும் முத்தமிடுவேன்… அதற்காக இந்த சுவரை நான் காதலிக்கிறேன் என்று என்னைப் பழிக்காதீர்கள் !! நான் இந்த சுவர்களை காதலிக்கவில்லை. இந்த சுவர்களுக்குள் தூங்கிக்கொண்டிருக்கும் எனது இதயத்தை தான் நான் காதலிக்கிறேன் “

இந்தக் கவிதையில் மட்டுமல்ல மஜ்னூன் எழுதிய அனைத்து கவிதைகளிலும் லைலாவை தன் இதயம் என்றே குறிப்பிட்டு இருந்தான்.

இத்துடன் லைலா மஜ்னுவின் காதல் வாழ்கை முடிவிற்கு வந்தது.

Laila Majnu Love Story in Tamil, majnu love story, tamil quotes, tamil love stories, valentines, valentine, day, classic, love, story, stories, Laila, Majnu, princess, Qays, poet, desert, death, mad, immortal

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here